Nederlands Mijnmuseum

Op zaterdag geopend van 10.00-17.oo staat vermeld onder openingsuren bij Visitor Information op deze site. Wel, is was er vandaag om 12.00 uur, samen met een fotograaf om enige foto's te maken t.b.v. een mijnbouwartikel. Doodse stilte, gesloten deuren, geen draaiende schachtwielen. Eerbetoon aan de mijnwerker?

Nota bene op de enige plek in de Mijnstreek, waar het mijnverleden nog echt te aanschouwen is, de schachten van de Oranje Nassau I mijn te Heerlen. Met al zijn mijnattributen die van heel dichtbij bekeken kunnen worden en zelfs in de hand kunnen worden genomen. Om zelf mee te maken hoe zwaar deze werktuigen allemaal waren. Om zelf in de mijnlift te stappen en dat honderden meters diepe gat onder je voeten te voelen. Waar alle mijnwerkers dag in dag uit afdaalden op zoek naar werk en welvaart en zorg voor hun gezinnen. Om zelf van heel dichtbij dat echte mijnverleden te ervaren. Op de plek waar het allemaal gebeurd is, immers alleen dáár hebben wij onze verongelukte koempels naar boven gebracht, voor elke mijnwerkers "the place to be", nergens anders!

Het Nederlands Mijnmuseum is officieel van start gegaan op 20 december 2005 onder het toemalig bestuur van Lei Hermans, Frans Thelen en Wiel Niks. Vanaf die dag is het bijna dagelijks geopend geweest en toegankelijk voor oud-mijnwerkers en bezoekers, steeds was een huismeester aanwezig om daar zorg voor te dragen. De schachtwielen zijn gaan draaien en de ophaalmachine is weer in bedrijf genomen. Ondergrondse smalspoorlocomotieven zijn aangeschaft t.b.v. de buitenexpositie, evenals een zware mijnlocomotief, die jarenlang dienst heeft gedaan op het bovengrondse mijnterein van de O.N.!. Eveneens is de "Rein Bettink collectie" aangeschaft, een enorme verzameling ondergrondse materialen en gebruiksvoorwerpen, die zelfs nergens meer wordt vermeld. En liepen er nog plannen om een simulatiemijnlift in de schacht aan te brengen, die het mogelijk zou maken bezoekers een bezoek te laten brengen aan een nog aan te leggen ondergronds gedeelte. Het ultieme hoogtepunt van het Nederlands Mijnmuseum, zonder enige twijfel. Is er helaas niet meer van gekomen.

Echter op een zonnige zaterdag, samen met andere bezoekers daar rond te lopen en te constateren dat alles op slot is is niet acceptabel. Is ook niet uit te leggen, zeker niet aan koempels en ook niet aan andere bezoekers Getuigt op geen enkele wijze van een professionele aanpak. En over het inrichten van een yoga-cursus in het Nederlands Mijnmuseum maar helemaal te zwijgen. Een belediging voor ELKE mijnwerker. Welke onnozele geest verzint zoiets?

Glück Auf, Wiel Niks

Wat een mooi en indrukwekkend museum. Geweldige enthousiaste gids, die heel veel weet te vertellen. Het geeft een heel goed beeld over het zware mijnwerk én het grote belang voor de limburgers én voor de economie van Nederland. Het museum is heel overzichtelijk, geeft ook een tijdsbeeld over de mijnjaren, hoe mensen leefden. Ook actieve dingen om te doen én te luisteren, films etc. En wat een mooie manier om de transformatie weer te geven op bovenste verdieping. Kortom, uitstekend allemaal!!!

In het voormalige warenhuis Kneepkens in Heerlen haalden de mijnwerkers vroeger hun spullen voor gezin en werk. Sunlight was de enige zeep die het kolenzwart uit de poriën én uit de kleding kon wegpoetsen. Ook de mijnkleding, de pungel (de typische geblokte theedoek) en andere benodigdheden voor het mijnwerkersgezin waren hier te koop. In 2022 werd dit pand omgetoverd tot het Nederlands Mijnmuseum waartoe ook de voormalige mijnschacht van de Oranje Nassaumijn behoort. Die schacht was al sinds 2005 opengesteld voor het publiek en het enige zichtbare overblijfsel van de mijnwerkerscultuur in deze voormalige oostelijke mijnstreek. Met het Mijnmuseum in het Kneepkenspand wordt recht gedaan aan de rijke, belangrijke, mooie en soms ook trieste geschiedenis van de kolenwinning in dit deel van Limburg. Verdeeld over vier verdiepingen zien we de geschiedenis van de mijn en vooral van het leven in en rond de mijnen vanaf beging vorige eeuw tot in 1974 de laatste toren omver werd geblazen. Voor mij als zoon uit een mijnwerkersfamilie van boven- en ondergronders een tour nostalgique. Dus heel veel herkende ik uiteraard. Ook op de tweede verdieping waar de gloriejaren van de mijnen en de invloed ervan op de lokale economie uit de doeken wordt gedaan. Op de derde verdieping aandacht voor het debacle na de mijnsluiting. De drugs die naar Heerlen kwamen. Overigens een erfenis van de Amerikaanse Vietnam soldaten die via Afcent in Brunssum in deze streken werden gestationeerd en hun drugs meenamen. Amerika wilde deze Vietnamveteranen met hun trauma’s liever niet terug in eigen land! Op de vierde verdieping aandacht voor hoe de mijnstreek, nu Parkstad geheten zich ontwikkeld heeft. Een lange weg die nog steeds niet helemaal afgelopen is. Dus Groningers: maak je borst maar nat!
Het nog jonge museum heeft een mooi vormgegeven concept. Tegelijk zie je dat het nog de nodige doorontwikkeling vraagt, met name als het gaat om de economische historie en de donkere jaren na de mijnsluiting. Maar het begin is in ieder geval veelbelovend. En zeker voor wie niet zo goed, of helemaal niet bekend is met het mijnwerkersverleden is dit Mijnmuseum een absolute aanrader.